O największym sukcesie polskiej nauki

Opowiemy, jak między I i II wojną światową, w latach 1918-1939, we Lwowie i Warszawie młodzi matematycy zbudowali silne środowiska naukowe, którego wielu przedstawicieli osiągnęło światową sławę i trwale zapisało się w historii matematyki. Fundamentem rozwoju środowiska warszawskiego był wizjonerski program, stworzony przez przedwcześnie zmarłego Zygmunta Janiszewskiego, a matematyki lwowskiej - charyzmatyczna postać Stefana Banacha. 

Kluczem do sukcesu była bliska współpraca matematyków, ponad różnicami politycznymi ważnych przedstawicieli. "Złoty wiek" polskiej matematyki brutalnie przerwała II wojna światowa - wielu matematyków zginęło lub wyemigrowało. Po 1945 garstka pozostałych w kraju naukowców podjęła dzieło odbudowy.